Darmowa Dostawa od 99 zł
Suche Karmy -10% :  > Dla Psa  > Dla Kota

Szynszyla

Szynszyla
Pochodzenie szynszyli
Ojczyzną szynszyli są najwyższe góry Ameryki Południowej- Andy.
 
Tam właśnie pośród rozpadlin skalnych żyją te małe, puszyste zwierzęta. Andy charakteryzują się jednymi z najniższych opadów deszczu na świecie, dlatego życie na ich terenie nie należy do łatwych. Szynszyle rewelacyjnie przystosowały się do tak ekstremalnego klimatu i w naturze  do przeżycia wystarczają im suche trawy i gromadząca się na nich poranna rosa.  Zwierzęta wykształciły także unikalną technikę czyszczenia futerka w pyle skalnym, którego na terenie ich występowania jest pod dostatkiem. W związku z licznymi gatunkami ptaków drapieżnych, które żyją w Andach, szynszyle swoją aktywność przejawiają nocą, kiedy niebo jest wolne od niebezpieczeństw. W przeszłości największym wrogiem szynszyli był człowiek, który upodobał sobie ich piękne i niezwykle delikatne futro.  Poprzez niekontrolowane polowania szynszyle w naturze są bardzo rzadkie i można je spotkać tylko na niedostępnych terenach Chile, Argentyny i Boliwii. Wyróżnia sie trzy gatunki szynszyli. Szynszyla królewska jest bardzo rzadka w naturze i nie występuje w hodowlach. Szynszyla duża nie ma tak cennego futra i jest najliczniejsza ze wszystkich szynszyli. Szynszyla mała jest utrzymywana na całym świecie na fermach futrzarskich oraz w domach jako pupil.
 
Rasy i odmiany
Do wyboru mamy standardowe, białe, mahoniowe, beżowe, czarne , a nawet szafirowe i fioletowe szynszyle. Najbardziej popularną i tym samym najtańszą odmianą barwną szynszyli jest standard. Im barwa futerka jest mniej spotykana, tym cena zwierzęcia jest wyższa. Na szczególną uwagę zasługuje szynszyla beżowa polska, która została wyhodowana w naszym kraju.  Posiada ona  czerwone oczy, jasnobeżową barwę okrywy włosowej oraz biały brzuch.

Zanim kupimy szynszylę
Szynszyle żyją nawet 15 lat, dlatego ich zakup powinien być dokładnie przemyślany. Decydując się na kupno szynszyli musimy pamiętać, że jest to zwierzę nocne. Kiedy kładziemy się spać, szynszyla może dopiero zaczynać się bawić. Poza tym zwierzę musi dysponować sporą klatką, która umożliwi mu skakanie. W miarę możliwości powinniśmy wypuszczać szynszyle z klatki do bezpiecznego pomieszczenia, gdzie wszystkie kable i rośliny ozdobne są zabezpieczone przed pogryzieniem
 
Jak dbać o zęby szynszyli?
Siekacze szynszyli rosną całe życie. Dlatego bardzo ważne jest dostarczanie naszemu pupilowi materiałów służących do ścierania zębów. Idealnie nadają się do tego gałązki większości drzew owocowych, a także wierzby, brzozy, topoli, lipy, buku i dębu.  Pamiętajmy aby nie zrywać gałęzi z gatunków chronionych,  ani z drzew, które rosną w sąsiedztwie dróg.
 
Obszerna klatka
Największym błędem podczas zakupu klatki dla szynszyli jest przekonanie, że zwierzakowi wystarczy pomieszczenie, które idealnie nadaje się dla królika czy świnki morskiej.  Niestety szynszyla jest zwierzęciem bardzo ruchliwym, uwielbiającym skakać. Z tego względu klatka powinna mieć minimalną wysokość wynoszącą 70 cm. W niskich klatkach zwierzęta nie mogą przesiadywać na półkach, ani na dachu domku noclegowego. Błędem jest także utrzymywanie zwierząt w akwariach czy skrzynkach, gdzie nie występuje cyrkulacja powietrza.  Wewnątrz klatki należy umieścić spory domek noclegowy, w którym zwierzę będzie chętnie spędzało dzień. Nie zapomnijmy także o gałązkach lub specjalnych kolbach (smakersach), na których szynszyle będą ostrzyć swoje zęby.
 
Karmidła i poidła
Dla szynszyli czysta woda jest niezwykle ważna. Szynszyla pije bardzo mało, dlatego woda powinna być codziennie zmieniana i najlepiej zadawana w specjalnych poidełkach kulkowych. Karmidła do podawania mieszanki pełnoporcjowej powinny być na tyle ciężkie, by zwierzę ich nie przewracało. Bardzo ważne są miniaturowe paśniki, do których codziennie będziemy wkładali siano. Dobrze, gdy takie paśniki wykonane są z naturalnego drewna, gdyż dodatkowo posłużą zwierzętom jako ostrzałka zębów. Oczywiście za jakiś czas będziemy musieli wymienić pogryziony paśnik, ale najważniejsze jest to, aby zwierzę miało zajęcie.
 
Odpowiednia dieta
Pod względem odżywiania szynszyle są najmniej wymagającymi i najtańszymi do utrzymania ze wszystkich zwierząt domowych.
Do pełni szczęścia potrzebują jedynie wiązki siana i dwóch łyżek specjalnej mieszanki. Siano powinniśmy kupować zawsze ze znanego źródła, z upraw ekologicznych. Złym rozwiązaniem jest samodzielne zbieranie i suszenie trawy z obszaru, którego nie jesteśmy pewni. Być może trawa łąkowa była nawożona lub potraktowana środkami ochrony roślin. Nie wolno zbierać trawy rosnącej blisko dróg ani z obszaru położonego w bliskim sąsiedztwie dymiących kominów. Szynszylom nie trzeba podawać świeżej zieleniny, owoców ani nawet warzyw. Mało tego. Zbyt soczyste i słodkie produkty mogą wywołać u zwierząt rozwolnienie.  Można zadawać im małe ilości warzyw czy owoców, ale każdorazowo należy obserwować ich odchody, czy nie są płynne lub maziste. Zamiast tego lepiej urozmaicić im karmę podając kolby (smakersy). Na rynku dostępnych jest wiele tego rodzaju kolb. Każda charakteryzuje się innym smakiem i oryginalnym doborem składników. Szynszyle szczególnie gustują w kolbach z płatkami róży czy ziołami. Ważnym dodatkiem, jaki powinien zawsze wisieć w klatce jest kostka wapienna dla gryzoni. To ona dostarcza zwierzętom niezbędnych minerałów, których nie są w stanie pozyskać z pożywieniem.
Sprawdź naszą ofertę karm dla szynszyli.

Sucha kąpiel
Szynszyle w odróżnieniu od wszystkich innych domowych gryzoni wymagają udostępnienia  im naczynia z suchym piaskiem.
Nie jest to jednak zwykły piasek jaki możemy przynieść do domu z piaskownicy. W naturze, na suchych zboczach And, zwierzęta mają pod dostatkiem piasku, który powstał ze zmurszałych skał. Jest suchy, delikatny i lekko pylisty. Taki też piasek powinniśmy dostarczyć naszej szynszyli znajdującej się w klatce. W sklepach zoologicznych bez problemu kupimy dobrej jakości piasek z dodatkiem cennego talku. Piasek taki wsypujemy do wysokiego naczynia, do którego zwierzę będzie wskakiwało i tarzało się. Średnica pojemnika powinna być na tyle duża, aby szynszyla mogła się w nim swobodnie obrócić. Jeśli pojemnik z piaskiem znajduje się cały czas w klatce to codziennie powinniśmy go przesiewać, gdyż szynszyle uwielbiają do niego oddawać odchody.
 
Delikatny rozrabiaka
Puszyste i delikatne futerko zachęca do tego, aby szynszylę głaskać i przytulać, Niestety zwierzęta te mają cienką i bardzo wrażliwą skórę, dlatego nie przepadają za ciągłym kontaktem z człowiekiem.
 
Kiedy się przestraszą lub zostaną nagle złapane za ogon czy skórę karku, gubią futro, które odrasta dość długo. Nie łapmy szynszyli na siłę, a kiedy podchodzimy do klatki to informujmy zwierzątko głosem, że się zbliżamy. Zachęcajmy szynszylę do przyjścia do nas, podając jej smakołyk. Szynszyle są bardzo ruchliwymi zwierzętami i uwielbiają skakać, biegać, a nawet odbijać się od ścian. Jeśli mamy taką możliwość, otwórzmy klatkę i obserwujmy, czy zwierzę samo wyjdzie i wejdzie do klatki. Przyzwyczajajmy powoli szynszylę do wychodzenia i zapoznawania się z otoczeniem. Pamiętajmy, że szynszyla to gryzoń i każdy leżący na podłodze kabel może być potencjalnie pogryziony. Może się to skończyć dla zwierzęcia nawet śmiercią.
 
Trudne rozmnażanie
Szynszyle są samotnikami i łączenie ich w pary może być bardzo kłopotliwe.

Zazwyczaj dużo bardziej agresywna jest samica, dlatego zawsze lepiej umieszczać ją w klatce samca, a nie odwrotnie.  Gdy zwierzęta są dla siebie wrogie, należy niezwłocznie je rozdzielić i spróbować znowu połączyć za 2-3 dni. Samica dopuszcza do siebie samca tylko w momencie, kiedy jest płodna. Ciąża u szynszyli trwa 111 dni, a samica w tym okresie jest bardzo wrażliwa na złej jakości karmę. Powinniśmy żywić ją paszą najwyższej jakości i starać się nie brać jej na ręce. Nie powinna też mieszkać w tej samej klatce z żadną inną szynszylą. Samica rodzi zazwyczaj dwójkę młodych, które są pokryte futerkiem, mają otwarte oczy i niebawem zaczną same chodzić.



Relatywne produkty