Najczęstsze błędy w żywieniu Labradora – na co uważać przy wyborze karmy?

Dlaczego Labradory są wiecznie głodne? Genetyka i metabolizm

Wielu opiekunów zastanawia się, czy ich pies kiedykolwiek czuje sytość. Okazuje się, że "wieczny głód" u Labradora ma podłoże naukowe. Badania wykazały, że znaczna część populacji tej rasy posiada mutację w genie POMC, która wpływa na regulację apetytu. W praktyce oznacza to, że mózg Labradora może nie otrzymywać sygnału "jestem najedzony" tak szybko, jak mózgi innych psów.

Ta cecha, w połączeniu z tendencją do szybkiego przybierania na wadze, sprawia, że Labrador Retriever wymaga żywienia rygorystycznie kontrolowanego. To nie jest rasa, która może mieć stały dostęp do pełnej miski. Odpowiedzialność za linię i zdrowie psa spoczywa w 100% na opiekunie.

Labradory często jedzą bardzo szybko - warto stosować miski spowalniające jedzenie.

7 Najczęstszych błędów w żywieniu Labradora

Nawet przy najlepszych chęciach, właściciele często popełniają błędy, które mogą skrócić życie psa lub obniżyć jego komfort. Oto lista grzechów głównych w diecie Labradora:

1. Dokarmianie przy stole

Oczy Labradora potrafią przekonać każdego, ale dokarmianie "ludzkim" jedzeniem to prosta droga do otyłości i nawyków żebraczych. Wędliny, przyprawione mięsa czy resztki z obiadu zawierają sól i przyprawy szkodliwe dla nerek i wątroby psa.

2. Brak wliczania przysmaków do bilansu kalorycznego

Labradory świetnie pracują za jedzenie, co ułatwia trening. Jednak każda garść smaczków to dodatkowe kalorie. Jeśli intensywnie trenujesz z psem, musisz odjąć równowartość kalorii z jego głównego posiłku.

3. Ignorowanie profilaktyki stawów

Labradory to rasa duża, narażona na dysplazję stawów biodrowych i łokciowych. Błędem jest podawanie karmy ubogiej w składniki chondroprotekcyjne (glukozamina, chondroityna) lub dopuszczanie do nadwagi, która niszczy stawy.

4. Spacer zaraz po jedzeniu

To błąd, który może kosztować życie. Labradory, jako psy o głębokiej klatce piersiowej, są narażone na skręt żołądka. Po każdym dużym posiłku pies powinien mieć minimum 30-60 minut odpoczynku. Żadnych biegów i szaleństw z pełnym brzuchem!

5. Nieodpowiednia karma w okresie wzrostu

Zbyt szybki wzrost szczeniaka to katastrofa dla jego układu kostnego. Karmienie młodego Labradora karmą "dla wszystkich ras" lub zbyt energetyczną może spowodować, że masa mięśniowa przerośnie możliwości rozwijającego się kośćca. Tutaj kluczowa jest dedykowana sucha karma dla szczeniaka dużej rasy, która ma precyzyjnie dobrany poziom wapnia i fosforu.

6. Zbyt mała ilość wody przy suchej karmie

Sucha karma jest skoncentrowana i zawiera śladowe ilości wilgoci. Labrador karmiony granulatem musi wypijać znacznie więcej wody, aby uniknąć problemów z nerkami. Woda musi być zawsze świeża i dostępna.

7. Brak rotacji lub zmiany "z dnia na dzień"

Nagła zmiana karmy u łapczywego Labradora niemal zawsze kończy się biegunką. Każda zmiana diety powinna trwać 5-7 dni, polegając na stopniowym mieszaniu starej i nowej karmy. Z drugiej strony, karmienie psa tą samą karmą przez 10 lat może prowadzić do niedoborów lub nietolerancji.

Wybór odpowiedniej karmy to inwestycja w zdrowie Twojego psa na lata.

Co musi zawierać karma dla Labradora? Analiza składu

Nie każda karma z wizerunkiem Labradora na opakowaniu jest dla niego odpowiednia. Aby zapewnić psu zdrowie, musisz nauczyć się czytać etykiety. Czego szukać?

Wysokiej jakości białko zwierzęce

To fundament. Labradory są psami myśliwskimi, potrzebują budulca dla silnych mięśni. Pierwszym składnikiem karmy musi być mięso (świeże lub suszone), a nie zboża. Jeśli Twój pies ma tendencje do alergii, dobrym rozwiązaniem może być karma dla psa z rybą (np. łososiem), która dodatkowo dostarcza cennych kwasów tłuszczowych, lub karma z jagnięciną, która jest delikatniejsza dla żołądka.

Tłuszcze – paliwo, ale pod kontrolą

Dla dorosłego Labradora o umiarkowanej aktywności poziom tłuszczu w karmie powinien oscylować w granicach 12-14%. Taka ilość zapewnia energię i zdrową skórę, ale minimalizuje ryzyko otyłości. Wyjątkiem są psy pracujące, które potrzebują karmy wysokoenergetycznej.

Włókno pokarmowe i wypełniacze

Błonnik jest sprzymierzeńcem w walce z wilczym apetytem Labradora. Daje uczucie sytości, nie dostarczając nadmiaru kalorii. Warzywa, pulpa buraczana czy owoce są świetnym dodatkiem. Uważaj jednak na tanie wypełniacze zbożowe (pszenica, kukurydza), które często są przyczyną alergii i nadwagi. W takich przypadkach najlepiej sprawdza się wysokiej jakości sucha karma dla psa bez zbóż (grain-free).

Wsparcie stawów (Chondroprofilaktyka)

Szukaj w składzie glukozaminy, chondroityny oraz MSM. Te składniki pomagają regenerować chrząstkę stawową, która u ciężkich Labradorów jest poddawana ciągłemu stresowi.

Żywienie na różnych etapach życia

Potrzeby Labradora zmieniają się drastycznie wraz z wiekiem. To, co służy szczeniakowi, może zaszkodzić seniorowi.

Szczenię (do 15-18 miesiąca)

Labradory rosną długo. Do około 15 miesiąca życia powinny otrzymywać karmę dla juniorów ras dużych (Large Breed). Kluczowy jest tu stosunek wapnia do fosforu oraz kontrolowana kaloryczność. Zbyt szybki przyrost masy w tym okresie to gwarancja problemów ortopedycznych w dorosłości. Często wybieranym i bezpiecznym modelem jest sucha karma bezzbożowa dla szczeniaka, która eliminuje ryzyko wczesnych alergii pokarmowych.

Pies Dorosły (Adult)

Gdy pies zakończy wzrost, przechodzimy na karmę typu Adult. Tutaj skupiamy się na utrzymaniu idealnej wagi. Jeśli Twój pies jest po kastracji lub sterylizacji, jego zapotrzebowanie kaloryczne spada nawet o 20-30%. Warto wtedy sięgnąć po karmę typu Light / Sterilised, która ma obniżoną zawartość tłuszczu, ale podwyższoną ilość białka i włókna, by pies nie czuł głodu.

Senior (powyżej 7-8 lat)

Starsze Labradory ruszają się mniej, a ich metabolizm zwalnia. Ich nerki i wątroba pracują mniej wydajnie. Dieta seniora powinna być lekkostrawna, z obniżoną zawartością fosforu (ochrona nerek) i maksymalną dawką suplementów na stawy. Często zdarza się, że starsze psy mają wrażliwszy przewód pokarmowy – tutaj z pomocą przychodzi karma sensitive dla psa, która oparta jest na łatwo przyswajalnych składnikach.

Sucha czy mokra? Wybór modelu żywienia

To dylemat wielu właścicieli. Oba rozwiązania mają swoje zalety, a w przypadku Labradorów często sprawdza się model mieszany.

Zalety suchej karmy

Dla dużego psa, jakim jest Labrador, sucha karma dla psa dużej rasy jest rozwiązaniem najbardziej ekonomicznym i praktycznym. Twarde granulki pomagają mechanicznie czyścić zęby z osadu. Co więcej, sucha karma jest łatwa do precyzyjnego dawkowania, co przy tendencjach Labradora do tycia jest kluczowe.

Zalety mokrej karmy

Mokra karma jest znacznie mniej kaloryczna w tej samej objętości (dzięki wodzie), co pozwala psu zjeść "większą" objętościowo porcję bez przekraczania limitu kalorii. Jest też bardziej smakowita i lepiej nawadnia organizm. Jeśli Twój Labrador jest niejadkiem (rzadkość, ale się zdarza!) lub ma problemy z zębami, mokra karma dla psa będzie doskonałym wyborem.

Model mieszany

Złotym środkiem może być łączenie obu metod – np. sucha karma rano, mokra wieczorem (pamiętając o bilansie kalorii!). Można też używać mokrej karmy jako dosmaczacza do granulek ("topper").

Ile powinien jeść Labrador? Dawkowanie i kontrola wagi

Tabela na opakowaniu karmy to tylko sugestia, a nie prawo. Każdy pies ma inny metabolizm. Labrador kanapowiec będzie potrzebował znacznie mniej energii niż pies polujący czy trenujący agility.

Złota zasada oceny sylwetki: Patrząc na psa z góry, powinieneś widzieć wcięcie w talii (za żebrami). Przejeżdżając dłonią po boku psa, powinieneś wyczuwać żebra bez konieczności mocnego dociskania, ale nie powinny one być widoczne gołym okiem.

Pamiętaj: waga kuchenna jest najlepszym przyjacielem właściciela Labradora. Odmierzanie "na oko" zazwyczaj kończy się przekarmieniem.

FAQ - Najczęściej zadawane pytania