Pies Rasy Bokser – Opis, pielęgnacja i wychowanie

Historia: Od łowcy niedźwiedzi do niani

Współczesny Bokser ma dość brutalnych przodków. Wywodzi się bezpośrednio od wymarłego już Brabanckiego Bullenbeissera (dosłownie "gryzącego byki"). Psy te były używane w średniowiecznej Europie do polowań na grubą zwierzynę – niedźwiedzie i dziki. Ich zadaniem było chwycenie ofiary szeroką szczęką i przytrzymanie jej do czasu przybycia myśliwego.

To właśnie stąd wzięła się specyficzna budowa pyska Boksera. Skrócona kufa i wysunięta żuchwa (przodozgryz) pozwalały psu mocno trzymać ofiarę, a jednocześnie swobodnie oddychać przez cofnięty nos. Z czasem, gdy polowania odeszły do lamusa, Boksery zaczęły pełnić funkcje psów policyjnych i wojskowych podczas I wojny światowej. Dziś ich rola to przede wszystkim bycie ukochanym psem rodzinnym, choć instynkt obrońcy pozostał w nich żywy.

Wygląd i wzorzec rasy

Bokser to definicja psiego atlety. Jest to pies średniej wielkości, o kwadratowej sylwetce, co oznacza, że jego wysokość w kłębie jest równa długości tułowia. Nie ma tu miejsca na tłuszcz – pod cienką skórą powinny być widoczne twarde jak stal mięśnie.

Białe Boksery, choć niewystawowe, mają ten sam wspaniały charakter.

Charakter: Klaun czy ochroniarz?

Bokser to pies o dwóch twarzach. W domu jest wylewnym, radosnym przyjacielem, który wita gości "tańcem radości" (kręcąc całym ciałem, od ogona po uszy). Słynie z tego, że świetnie dogaduje się z dziećmi, wykazując wobec nich anielską cierpliwość – stąd przydomek "niańka".

Z drugiej strony, jest to pies nieustraszony. Jeśli wyczuje realne zagrożenie dla swojej rodziny, w ułamku sekundy zmienia się w bezkompromisowego obrońcę. Nie jest jednak psem szczekliwym. Bokser nie ujada bez sensu – jeśli szczeka, to znaczy, że naprawdę coś się dzieje.

Zdrowie: Pięta achillesowa Boksera

Będąc właścicielem Boksera, musisz mieć świadomość, że jest to rasa wymagająca pod kątem weterynaryjnym. Średnia długość życia to 10-12 lat, ale wiele zależy od profilaktyki.

1. Nowotwory

To najsmutniejsza statystyka tej rasy. Boksery mają jedne z najwyższych wskaźników zachorowalności na nowotwory, zwłaszcza guzów mózgu (glejaki) oraz guzów skóry (mastocytoma). Każda grudka na skórze powinna być natychmiast badana.

2. Serce

Kolejnym słabym punktem jest serce. Rasa jest predysponowana do zwężenia aorty (AS) oraz kardiomiopatii (ARVC, zwanej czasem "Kardiomiopatią Bokserów"). Regularne echa serca są obowiązkowe.

3. Dysplazja i Kręgosłup

Jako pies duży i aktywny, Bokser jest narażony na dysplazję stawów biodrowych oraz spondylozę (zwyrodnienie kręgosłupa). Dlatego tak ważne jest, by nie przekarmiać szczeniąt i dbać o ich stawy.

Pielęgnacja i żywienie

Bokser to pies "bezobsługowy" jeśli chodzi o fryzjera. Wystarczy go przetrzeć gumową rękawicą raz w tygodniu, by usunąć martwy włos. Ważniejsza jest pielęgnacja fałd skórnych na pysku – muszą być czyste i suche, by nie doszło do odparzeń.

Dieta sportowca

Ze względu na wysoki poziom energii i ryzyko skrętu żołądka, dieta Boksera powinna być lekkostrawna i wysokoenergetyczna, ale podawana w 2-3 mniejszych porcjach. Wiele Bokserów ma wrażliwe żołądki i skłonność do alergii, dlatego świetnie sprawdzają się karmy monoproteinowe (z jednym źródłem białka), które ułatwiają eliminację alergenów.

Umaszczenie pręgowane to klasyk gatunku.

Wychowanie: Ręka w żelaznej rękawicy... obszytej aksamitem

Bokser jest inteligentny, ale bywa uparty. Metody siłowe ("twarda ręka") sprawią, że pies zamknie się w sobie lub stanie się agresywny. Bokser najlepiej pracuje na motywacji – zrobi wszystko za piłkę lub smakołyk.

To pies, który musi coś robić. Nuda prowadzi do demolki w domu. Warto zainteresować się psimi sportami, takimi jak Obedience (posłuszeństwo sportowe) czy Tropienie Użytkowe. Fizyczne zmęczenie to za mało – Bokser musi zmęczyć głowę.

Do codziennych zabaw idealnie nadają się wytrzymałe szarpaki. Przeciąganie się to naturalna potrzeba tej rasy, która pozwala rozładować napięcie i buduje więź z opiekunem.