Neon Innesa (Paracheirodon innesi) – Kompendium wiedzy o najpopularniejszej rybie świata

Metryczka gatunkowa

Zanim zagłębimy się w biotop Amazonii, przyjrzyjmy się podstawowym faktom, które każdy opiekun powinien znać.

Historia i pochodzenie – Skąd wzięły się "latające klejnoty"?

Historia Neona Innesa to materiał na film przygodowy. Ryba została odkryta w 1936 roku przez Auguste'a Rabauta, francuskiego podróżnika i łowcę motyli, który podczas ekspedycji w dorzeczu Amazonki natrafił na te świecące rybki. Rabaut szybko zrozumiał potencjał swojego odkrycia. Przetransportował ryby do Europy i USA, gdzie wywołały sensację.

Nazwa innesi została nadana na cześć Williama T. Innesa, amerykańskiego akwarysty i autora literatury, który spopularyzował ten gatunek. Przez lata lokalizacja występowania neonów była trzymana w ścisłej tajemnicy, aby utrzymać monopol na ich odłów. Dziś większość ryb dostępnych w handlu pochodzi z profesjonalnych hodowli (głównie w Azji i Europie Wschodniej), dzięki czemu są one bardziej odporne na parametry wody kranowej niż ich dzicy kuzyni.

Środowisko naturalne

W naturze Neony Innesa zamieszkują dorzecza rzek Solimões i Putumayo. Są to wody dwojakiego rodzaju:

• Czarne wody (Blackwater): Wody o herbacianym zabarwieniu, bogate w garbniki z rozkładających się liści i korzeni, bardzo miękkie i kwaśne.
• Czyste wody (Clearwater): Przejrzyste strumienie o nieco wyższym pH, płynące przez lasy deszczowe.

Zrozumienie tego jest kluczem do aranżacji akwarium – Neony nie lubią jaskrawego światła i "sterylnych", białych zbiorników. Czują się najlepiej w półmroku, wśród gęstej roślinności.

Wygląd i różnice między gatunkami

Neon Innesa charakteryzuje się srebrzystym brzuchem i dwoma pasami biegnącymi wzdłuż ciała:

1. Neonowy, błękitno-turkusowy pas: Jest on opalizujący, co oznacza, że odbija światło, sprawiając wrażenie świecenia w ciemności (stąd nazwa "neon").
2. Czerwony pas: U Neona Innesa zaczyna się on dopiero od połowy ciała i biegnie do ogona.

Wymagania i aranżacja akwarium

Mimo że rybki te są małe, są bardzo aktywnymi pływakami. Mit o tym, że neonka można trzymać w kuli lub 20-litrowym kostce, wyrządził wiele szkód.

Wielkość zbiornika

Absolutnym minimum dla stada (a jest to ryba stadna!) jest akwarium o długości 60 cm (standardowe 54l lub 60l). W mniejszych zbiornikach ryby te karłowacieją, stają się agresywne wobec siebie i żyją znacznie krócej. Sprawdź naszą ofertę na zestawy akwariowe idealne na start.

Wystrój i podłoże

Aby wydobyć niesamowite barwy neonów, należy zastosować ciemne podłoże. Na jasnym piasku ryby te bledną, co jest naturalnym mechanizmem obronnym (chcą wtopić się w tło).

Idealna aranżacja powinna zawierać:

• Korzenie i drewno: Wydzielają one garbniki, które lekko zakwaszają wodę i nadają jej naturalny charakter. Zobacz kategorię korzenie do akwarium.
• Gęstą roślinność: Szczególnie po bokach i z tyłu zbiornika, dając rybom schronienie.
• Rośliny pływające: Np. limnobium czy pistia, które rozproszą światło.

Parametry wody – Klucz do sukcesu

Choć Neony Innesa z hodowli tolerują wodę kranową, najlepiej czują się w wodzie miękkiej i lekko kwaśnej (pH 6.0-6.8). Ważna jest stabilność. Co ciekawe, w przeciwieństwie do Neona Czerwonego, Innesy preferują chłodniejszą wodę (22-24°C). Trzymanie ich w temperaturze powyżej 27°C drastycznie przyspiesza ich metabolizm i skraca życie.

Żywienie – Dieta małego drapieżnika

W naturze Neony są mikrodrapieżnikami. Żywią się drobnymi bezkręgowcami, larwami owadów i skorupiakami. W akwarium są wszystkożerne, ale dieta oparta wyłącznie na najtańszych płatkach nie zapewni im zdrowia ani wybarwienia.

Zalecany jadłospis:

• Pokarmy suche: Wysokiej jakości drobny granulat (micro) wybarwiający. Szukaj karm z dodatkiem astaksantyny.
• Pokarmy żywe i mrożone: To prawdziwy przysmak. Dafnia (rozwielitka), cyklop, artemia (solowiec) czy wodzień.
• Unikaj: Częstego karmienia rurecznikami (dużo tłuszczu i ryzyko chorób) oraz dużą ochotką.

Ryby należy karmić 1-2 razy dziennie małymi porcjami, które znikają w ciągu minuty. Neony żerują głównie w toni wodnej, rzadko pobierając pokarm z dna czy samej powierzchni.

Zachowanie i towarzystwo

Neon Innesa to ryba ławicowa. W naturze żyje w grupach liczących tysiące osobników. W akwarium absolutnym minimum jest 8-10 sztuk. Trzymanie 2-3 neonków to skazywanie ich na ciągły stres – będą chować się po kątach i stracą kolory.

W większej grupie (15+ sztuk) można zaobserwować naturalne zachowania, w tym nieszkodliwe "prężenie muskułów" między samcami i synchroniczne pływanie.

Dobre sąsiedztwo

Neony są idealnymi mieszkańcami akwarium towarzyskiego, pod warunkiem, że ich sąsiedzi nie są zbyt duzi. Dobre towarzystwo to:

• Inne małe kąsaczowate (bystrzyki, zwinniki).
• Kiryski i otoski (do strefy dennej).
• Mniejsze pielęgniczki (np. Pielęgniczka Ramireza – choć tu należy uważać na wymagania temperaturowe).
• Krewetki karłowate (np. Red Cherry) – choć dorosłe neony mogą polować na malutkie krewetki, dorosła populacja powinna być bezpieczna w gęsto obsadzonym zbiorniku.

Choroby – Na co uważać?

Neony są stosunkowo odporne, ale istnieje jedna choroba, która spędza sen z powiek akwarystom – Choroba Neonowa (NTD - Neon Tetra Disease).

Prawdziwa Choroba Neonowa (Pleistophora hyphessobryconis)

Jest wywoływana przez pasożytnicze sporowce. Objawy to:

• Utrata koloru (szczególnie przerwanie czerwonego pasa).
• Białawe plamy pod skórą (martwica mięśni).
• Skrzywienie kręgosłupa.
• Odseparowanie się od stada, pływanie "w miejscu".

Niestety, na prawdziwe NTD nie ma lekarstwa. Zarażone ryby należy natychmiast odłowić, by nie zaraziły reszty stada (pasożyty uwalniają się, gdy inne ryby skubią zwłoki chorego osobnika).

Fałszywa Choroba Neonowa

Często mylona z powyższą, ale wywoływana przez bakterie (najczęściej Columnaris). Objawy są podobne (białe naloty, postrzępione płetwy), ale często pojawia się w okolicy pyska ("pleśniawka" na ustach). Tę chorobę można i trzeba leczyć antybiotykami dostępnymi w preparatach akwarystycznych.

Rozmnażanie – Wyższa szkoła jazdy

O ile utrzymanie neonów jest łatwe, o tyle ich rozmnożenie w warunkach domowych uchodzi za trudne. Wymaga to precyzyjnego manipulowania parametrami wody.

1. Zbiornik tarliskowy: Mały, sterylny zbiornik z rusztem ikrowym na dnie (rodzice zjadają ikrę).
2. Woda: Musi być bardzo miękka (GH poniżej 4, KH bliskie 0) i kwaśna (pH 5.5-6.0). Często wymaga to użycia filtra RO.
3. Ciemność: Ikra neonów jest wrażliwa na światło. Zbiornik musi być zaciemniony.

Po złożeniu ikry rodziców należy odłowić. Wylęg następuje po około 24 godzinach. Narybek jest mikroskopijny i wymaga karmienia pierwotniakami, a później węgorkami mikro lub pyłem wrotków. To wyzwanie dla cierpliwych!

Słownik pojęć dla początkujących

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Zalety i Wady posiadania Neonów