Spacer z kotem na smyczy: Moda czy realna potrzeba? Instrukcja i zagrożenia

Neofilia czy Neofobia? Sprawdź, czy Twój kot chce wychodzić

Zanim kupisz smycz, musisz zabawić się w psychologa. Koty możemy z grubsza podzielić na dwie grupy w zależności od ich stosunku do nowości.

• Neofile (Lubiacy nowość): To koty pewne siebie. Gdy przychodzą goście, pierwsze biegną się przywitać. Gdy przynosisz nową paczkę z Zooperii, natychmiast do niej wchodzą. Nie boją się dźwięku domofonu czy odkurzacza. To idealni kandydaci na spacerowiczów.
• Neofoby (Bojący się nowości): To koty wycofane. Na dźwięk dzwonka do drzwi znikają pod łóżkiem. W nowym otoczeniu poruszają się przy samej ziemi. Dla takiego kota spacer będzie karą, a nie nagrodą.

Poniższa tabela pomoże Ci ocenić predyspozycje Twojego pupila:

Szelki vs Obroża: Dlaczego kot jest z cieczy?

Najważniejsza zasada bezpieczeństwa brzmi: Nigdy nie wyprowadzaj kota na obroży.

Kocia anatomia różni się od psiej. Szyja kota jest delikatniejsza, a tchawica bardziej podatna na urazy. Co więcej, koty nie mają obojczyka połączonego z resztą szkieletu (tzw. pływający obojczyk), co pozwala im przecisnąć się przez każdą szczelinę, przez którą przejdzie ich głowa. Z obroży kot wyswobodzi się w ułamku sekundy, robiąc tzw. "wsteczny unik".

Jakie szelki wybrać?

Na rynku mamy kilka typów szelek, ale nie wszystkie są bezpieczne:

• Szelki typu "Guard": Najbezpieczniejsze. Składają się z dwóch obręczy (wokół szyi i za przednimi łapami) połączonych paskami na grzbiecie i mostku. Trudno z nich uciec i nie krępują ruchów.
• Szelki kamizelkowe (Vest): Wygodne, nie wpijają się w ciało, ale... koty-magicy potrafią z nich "wycieknąć", jeśli nie są idealnie dopasowane. Dobre dla spokojnych kotów.
• Szelki typu "ósemka": Często najtańsze, ze sznurka. Odradzamy. Wpijają się w pachy i mogą podduszać kota przy szarpnięciu.

Trening "na sucho": Oswajanie uprzęży krok po kroku

Zakładanie szelek kotu "na siłę" i wyniesienie go na dwór to prosty przepis na katastrofę. Proces ten musi trwać od kilku dni do kilku tygodni.

1. Zapoznanie z obiektem: Połóż szelki na podłodze, obok miski z jedzeniem lub legowiska. Niech przejdą zapachem domu. Nagradzaj kota za każde powąchanie sprzętu.
2. Zakładanie (bez zapinania): Przełóż szelki przez głowę (jeśli to typ Guard) i natychmiast podaj przysmak. Zdejmij. Powtórz 10 razy.
3. Zapinanie: Zapnij szelki na kocie. Większość kotów w tym momencie "paraliżuje" – kładą się na boku lub czołgają się z brzuchem przy ziemi. To normalne. Szelki stymulują receptory czuciowe na sierści. Odwróć uwagę kota zabawą wędka lub jedzeniem.
4. Chodzenie po domu: Gdy kot swobodnie porusza się w szelkach, dopnij smycz. Nie ciągnij! Chodź za kotem tam, gdzie on chce. To on jest przewodnikiem.

Pierwsze wyjście: To nie spacer, to patrol

Kiedy kot czuje się pewnie w szelkach w domu, czas na wielki dzień. Ale uwaga: nie idziemy do parku. Pierwsze wyjścia powinny odbywać się w bardzo spokojnym miejscu – na własnym balkonie, klatce schodowej (jeśli jest cicha) lub w przydomowym ogródku o wczesnej porze, gdy nie ma psów i samochodów.

Spacer z kotem różni się od spaceru z psem. Z psem idziesz z punktu A do punktu B. Z kotem wychodzisz przed klatkę i przez 15 minut stoisz w krzakach, bo kot musi przeanalizować każdy źdźbło trawy. To jest tzw. "Sniffari" (safari węchowe). Nie poganiaj kota. Pozwól mu obserwować. Dla niego szelest liści to fascynujący film akcji.

Czerwone flagi: Kiedy spacer zmienia się w traumę?

Wielu opiekunów ignoruje subtelne sygnały stresu, myśląc: "przyzwyczai się". Niestety, u kota przekroczenie progu strachu (tzw. zalewanie bodźcami) może prowadzić do trwałej traumy lub agresji przeniesionej na właściciela. Jeśli zauważysz te objawy, natychmiast przerwij spacer (włóż kota do transportera):

• Oddychanie przez otwarty pysk (Dyszenie): To u kota stan krytyczny! Oznacza skrajny stres lub przegrzanie. Koty nie dyszą jak psy ze zmęczenia.
• Oczy jak spodki: Źrenice rozszerzone tak, że prawie nie widać tęczówki, nawet w słoneczny dzień.
• Uszy samolotowe: Uszy położone płasko na boki ("na Yodę").
• Pozycja nisko przy ziemi: Nerwowe rozglądanie się, sztywny chód na ugiętych łapach.
• Pocenie się łap: Mokre ślady zostawiane przez poduszki łap.
• Puszenie ogona: Reakcja na zagrożenie (stroszenie sierści, by wydać się większym).

Druga strona medalu: Kleszcze, psy i "wycie pod drzwiami"

Spacer z kotem to nie tylko przyjemność, to także obowiązki i ryzyka, o których trzeba pamiętać.

1. Pasożyty i choroby

Kot wychodzący, nawet na smyczy, musi być regularnie odrobaczany i zabezpieczany przed kleszczami. Co więcej, rośnie ryzyko kontaktu z wirusami (Panleukopenia, Wścieklizna, Białaczka), dlatego komplet szczepień jest absolutnie obowiązkowy.

2. Problem "wyjca"

To najczęstszy skutek uboczny spacerów. Gdy kot poczuje zew natury i spodoba mu się na zewnątrz, może zacząć domagać się wyjść. Będzie miauczał pod drzwiami, drapał w uszczelki i próbował uciec przy każdym otwarciu drzwi przez domownika. Zanim zaczniesz spacery, zastanów się, czy masz czas wychodzić z nim codziennie przez kolejne 15 lat.

3. Psy bez smyczy

To największy koszmar kociarza. Nawet jeśli Twój kot jest na smyczy, podbiegający "przyjazny" pies może wywołać panikę. Przerażony kot na smyczy staje się nieobliczalną kulą pazurów, która wspinając się na właściciela w poszukiwaniu ratunku, może go poważnie zranić.

Alternatywy: Wózek, plecak czy osiatkowany balkon?

Jeśli Twój kot jest ciekawy świata, ale boisz się spacerów na smyczy lub kot ich nie akceptuje, istnieją rozwiązania pośrednie.

• Plecak z oknem (tzw. kosmiczny): Popularne rozwiązanie, ale kontrowersyjne. W plastikowej bańce bywa duszno, a kot nie ma gdzie się schować. Lepsze są plecaki z siatki, z zasłonkami, które dają kotu prywatność.
• Wózek dla zwierząt (Stroller): Idealne dla kotów lękliwo-ciekawych. Kot siedzi w bezpiecznej klatce na kółkach, jest odizolowany od psów, ale widzi i czuje zapachy. Świetne dla kotów seniorów.
• Catio i osiatkowany balkon: Najbezpieczniejsza forma kontaktu z naturą. Kot ma świeże powietrze, obserwuje ptaki, ale jest na swoim terytorium.